Masz przeprowadzić zwiad z bliska. To twoje jedyne zadanie.
Kiedy skończysz, spotykamy się półtora kilometra stąd na wschód.
Potem ja, Scott, Dave i Rem,
nie ty,
wchodzimy i odbijamy zakładnika.
- Pytania? - Nie.
Nie ma głupich pytań.
Jestem gotowy.
Pomóż mi, Bryan.
Pomóż mi.
Pomóż mi, Bryan.
Pomóż mi.
Jestem twoją siostrą.
Pomóż mi, Bryan. Pomóż mi.
Będę strzec...
- Jakie jest twoje jedyne zadanie? - Zwiad z bliska.
- Jakieś pytania? - Nie.
...straty w cywilach.
Bravo, tu Zero. Kontaktuj się. Czekaj.
Dostaliśmy się pod nieprzyjacielski ostrzał.
Jesteś jedyną nadzieją zakładnika. Odbij zakładnika.
Powtarzam, odbij zakładnika. Teraz.
Pomóż mi, Bryan!
Bryan!
Pomóż mi!
Pomóż mi, Bryan.
Jestem twoją siostrą.
Bryan!
Bryan, przestań.
- Nie! - To już koniec! Przestań!
Co ty wyprawiasz?
Już jesteś bezpieczna.
Jesteś bezpieczna. Odbijam zakładniczkę.
Co ty robisz? Mogłeś go zabić.
- Co się z tobą dzieje? - To trening. On nie jest terrorystą.
- On tylko udaje terrorystę. - Odbiłem zakładniczkę.
Spokojnie. Poradzę sobie.
Coś jest z tobą nie tak. Masz coś z głową.
Powiedzmy, że jeszcze trzeba nad nim popracować.
- Niech ktoś wezwie karetkę! - Jestem lekarzem. Przepuśćcie mnie.
Przepuśćcie mnie.
Przykro mi.
Czy to senator Wilkes?
Tak.
Co się dzieje? Gdzie idziecie?
To ściśle tajne.
Idziemy.
Tajne-srajne. Gdzie?
Ukraina. Wchodzimy, wychodzimy, wracamy za 48 godzin.
Twój kolega Carlos Mejia wydał rosyjskiego przemytnika broni.
Colorado Springs potwierdza, że możemy obserwować cel na Ukrainie,
kiedy tylko satelita zmieni pozycję i konfigurację
z ustawień na Sevastopol, co zajmie około siedmiu godzin.
Operacje. Tak.
Co? Senator Wilkes? Jak?
Odbiłem zakładniczkę.
- I wtedy puściły ci nerwy. - Sześciu terrorystów.
- Zdjąłem sześciu terrorystów. - Powiedz, że to pod wpływem chwili.
To był co najmniej chwilowy brak kontaktu z rzeczywistością.
Rozumiesz, że przy prawdziwych operacjach każdy,
kto nie jest całkowicie mentalnie i fizycznie sprawny, stanowi słabość?
Zdaję sobie z tego sprawę.
Bryan, naprawdę sądzisz, że uwierzę,
że nie wpłynęło na ciebie morderstwo twojej siostry
i fakt, że zabójca, Carlos Mejia, wciąż żyje?
- Wymyśliłaś ten scenariusz... - To właśnie trening.
Zakładniczka przypominała moją siostrę,
- żebyś mogła wykorzystać... - Nie mów tak. To nie słabość.
Chciałem powiedzieć „żal”.
To rana.
I jak z każdą raną, potrzeba czasu, by się zagoiła.
Czyli teraz posadzisz mnie za biurkiem.
- Co? - Właśnie zmarł senator Wilkes.
Co? Jak?
To jeszcze nieoficjalne, ale słyszeliśmy o zawale.
Zawał serca?
- Pomyślałam, że chciałabyś wiedzieć. - Tak. Dziękuję.
Usadzić za biurkiem, tak.
Razem z intensywnym treningiem, aż nie stwierdzę, że jesteś gotów.
Zaczynając od operacji na Ukrainie.
Masz z tym problem?
UKRAINA CZAS LOKALNY 00.12
- Potwierdzam. Granica zabezpieczona. - Tu Zero, dołączam do Bravo.
Zero, tu Alpha. Wchodzimy.
Ognia!
...w waszą stronę również.
- Granat. - Granat!
Przyjąłem.
Romeo, twoja kolej.
Celu nie ma w domu.
- Mamy go. - Na ziemię!
Mamy cel.
Zaczekajcie na potwierdzenie tożsamości.
Łączę się z Carlosem Mejią.
To on?
Tak, to on.
Tożsamość potwierdzona.
Clara - Sen. został ZAMORDOWANY Spotkajmy się tu jutro o 7.00
To niedorzeczne. Możemy wrócić do zwykłego ekspresu?
To bardzo proste.
Wlewasz tu wodę i upewniasz się...
A potem nie musisz nic robić.
Wciskasz tutaj.
ŁADOWANIE
Chcę tylko jedną kawę.
- Bierz swój sprzęt. - Co?
Reszta nie wróciła jeszcze z operacji.
Mamy problem. Jesteś przy piłce. Chodź.
To dzieje się teraz.
Ostatnie pięć kilometrów idziesz pieszo, w ukryciu.
Najpierw będzie las i schronienie pod drzewami.
Ostatni odcinek to strefa fabryczna w większości opuszczona.
Oprócz portu większość jest praktycznie pusta.
Przed wschodem słońca masz być na miejscu.
Będę czekać przy kominie o siódmej rano.
Jakie jest zagrożenie?
Clara Ward z CIA.
Znam ją, odkąd 15 lat temu byłyśmy razem w Mogadiszu.
Wysłała mi wiadomość z kradzionego telefonu,
wzywając na nasze stare miejsce kontaktu.
To jedna z najlepszych agentek wywiadu,
która nigdy nie wszczynała alarmu na darmo.
Mamy widoczność.
Na pozycji.
Idzie.
Ktoś jest w budynku.
To nasza dziewczyna, kryje się.
Wsiadaj.
- Nic ci nie jest? - Muszę ciągle zmieniać miejsce.
Nikogo tu nie ma. Tylko my.
Senator Wilkes nie zmarł na zawał. Został otruty.
- Ci sami ludzie ścigają mnie. - Jacy ludzie?
Za pięć sekund odjeżdżam, z tobą czy bez ciebie.
Wsiadaj.
Co ona robi? Nie taki był plan.
Wsiada do samochodu.
Wilkes został zabity, bo przekazałam mu informacje.
Ominęłaś Langley i poszłaś prosto do Komisji ds. Wywiadu Senatu?
Nie wiedziałam, komu zaufać. Powiedz, że mogę zaufać tobie.
- Wciąż odpowiadasz przed prezydentem? - I Radą Bezpieczeństwa.
- Przegrywamy. - Co przegrywamy?
Chciwość i korupcja przejmują kraj,
a my stajemy się własnym najgorszym...
O Boże.
Łap strzelca!
O Boże.
Trzymam cię. Ucisnę ranę.
Pomoc już jedzie. Zabierz rękę.
Trzymam.
- For... - Co?
Fort...
Musimy się stąd zabierać.
- Daj mi chwilę. - Musimy uciekać.
Powiedziałam, żebyś dał mi chwilę.
Złapałeś go?
Nie ruszaj się.
Oberwała.
Idź po samochód. Znajdź najbliższy szpital przez GPS.
- Ruszajmy się. - Za późno.
- Na trzy. Raz. - Nie.
Dwa. Wstawaj.
- Zespół uderzeniowy gotowy? - Tak.
- Już prawie jesteśmy. - Ochrona.
- Riley pracuje nad tym. - Harry.
- Co? - Clara...
- Mamy ochronę od lokalnego FBI. - Cicho. Nie słyszę.
- Próbuje coś powiedzieć. - Jej mąż.
Harry Ward.
- Co z nim? - Muszę...
Muszę... To ważne...
- Nie możesz jechać szybciej? - Jeszcze minuta.
Harry Ward. Dobrze.
Puls 130. Ciśnienie 90 na 60.
Respiracja 34.
Saturacja spada.
Jak on to zrobił?
Jechał i strzelał jednocześnie?
Nie, jak on zrobił zdjęcie?
Ach, to.
Szczęście.
I zdrowa dawka starych, dobrych, amerykańskich jaj.
- Chyba masz na myśli... - Szaleństwo.
Chodziło mu o szaleństwo.
Dobra robota.
Pokaż mi to.
Co z szefową?
Dostała w lewą część brzucha i straciła mnóstwo krwi.
Ale to był rykoszet, który zwolnił na tyle,
że nie wbił się aż tak głęboko, żeby uszkodzić organy.
Już jest.
Przyślij go.
Panie Ward.
Becca Vlasik.
- Przykro mi z powodu pańskiej straty. - Dziękuję.
Mogę zapytać, co już pan wie?
Że moja żona nie żyje, a Christina była razem z nią
i że dowiem się więcej, kiedy tu przyjdę.
Pańska żona została zastrzelona. Przez snajpera.
W Kentucky.
Uważamy, że ma to związek ze śmiercią senatora Wilkesa.
To był zawał...
Czy Clara wspominała kiedyś o jakimś forcie?
Nie przypominam sobie.
To może być część słowa jak „fortyfikacja”.
Nie wiem.
Czemu pani pyta?
Próbowała nam coś powiedzieć.
Kiedy...?
To jej ostatnie słowo?
- „Fort”?
Myślimy, że może nam pomóc w wykryciu zabójcy i motywu.
Wiesz, co jest w beztłuszczowych produktach?
Więcej cukru.
Nie żartuję. Sprawdź.
Potrzebuję nazwiska do twarzy.
- Jeden z naszych? - Mam nadzieję, że nie.
Ale mam nadzieję, że jeśli ktoś go namierza, to Langley.
To może zająć kilka godzin.
- Asha, cześć. - Przepraszam.
Powinnam była zadzwonić.
Twoja mama dała mi nowy adres.
Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko.
Chciałam ci tylko to dać.
Listy i zdjęcia, które wysyłałeś Cali z wojny.
Przepraszam. Wejdź.
Mogę zadać ci pytanie?
Czemu Cali była jedyna?
W tym wagonie były 93 osoby, a zginęła tylko ona.
To było chore.
Wiem.
Strasznie za nią tęsknię.
Jasne.
Jeśli będziesz chciał pogadać...
Chętnie.
Ale musisz wiedzieć, że mówienie to nie jest moja...
Mocna strona.
- Z tyłu jest mój numer. - Jesteś adwokatem?
Od środowiska. Mała firma.
Skoro już o tym wspominamy, powinnam wrócić do biura.
Oczywiście.
Dziękuję za to. I za to.
- Pa, Bryan. - Pa.
- Chciwość i korupcja przejmują... - Łap strzelca!
Strzelec nazywa się William Davis.
Był w siłach specjalnych, teraz wolny strzelec. Mieszka w Charlotte.
- Dla kogo pracuje? - Nie wiadomo. Zaciera ślady.
- Ale na pewno nie Langley? - Tak.
Potrzebuję mapy okolicy i planów jego budynku.
Zrobione.
Jesteś gotowy? Ten sukinsyn nie przyda nam się martwy.
Musimy pojmać go żywcem.
Jestem gotowy.
Jak go weźmiemy?
Żywcem.
Chodźmy.
Czwarte piętro. Dwa okna z przodu, na ulicę.
CHARLOTTE, PÓŁNOCNA KAROLINA
Jedno z tyłu i wyjście pożarowe.
Wykurzymy go z przodu na tył.
Rem i Dave, tylne drzwi, na mój rozkaz.
- A ja? - Obstawiaj radio,
grzej silnik, patrz i ucz się.
Harry.
- Tak mi... - Nic nie mów.
I tak jestem na skraju.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Co Clara robiła w Kentucky?
Nie wiem.
Nie. Przykro mi.
- Muszę z nim porozmawiać. - Musi pani odpoczywać.
Proszę pana.
A myślałeś, że gdzie była?
- Co? - Proszę. Już.
Tylko chwilę. Dobrze?
Wiszę ci przysługę.
- Za ten granat. - Jaki granat?
Ocalił mi tyłek przez granatem na Ukrainie.
Jak to zrobił? Nawet go tam nie było.
Ruszajcie.
Trzymaj się, stary.
Skoro nie wiedziałeś, że Clara była w Kentucky, to gdzie miała być?
W Syrii.
W Turcji.
W tym całym bałaganie.
Czekaj.
„Fort”.
- Co? - „Fort”.
Ta kobieta, z którą pracujesz...
- Vlasik. - Tak.
Mówiła, że to ostatnie słowo Clary.
To prawda.
„Fort”.
Fortunata.
Słyszałem to kilka razy, kiedy rozmawiała przez telefon.
Pamiętasz kontekst?
Myślałem, że to restauracja.
Trzykrotnie przekręcany zamek i zamek wpuszczany.
Co się dzieje? Pielęgniarka wzywa posiłki.
Wypisuję się. Potrzebuję moich ubrań. Daj mi telefon.
- Moje ubrania? - Zaraz.
Połączcie mnie z Langley.
- Pamiętaj, bierzemy go żywcem. - Romeo-Delta, przyjąłem.
Tam jest winda. Zjeżdża na dół.
Zachowajcie pozycję, Romeo-Delta. Obstawcie boczną alejkę i ulicę.
Czekaj. Stój.
- Jak on to zrobił? - Zjechał na dół, żeby się wspiąć.
Jest na dachu.
- Tam. - Dalej.
Możemy go postrzelić?
Tu Bravo? Odbieracie?
- Czego potrzebujesz? - Davis kieruje się na zachód.
Nie pociągnie długo.
Kiedy się zmęczy, będzie potrzebował pojazdu.
Na 32 ulicy jest parking.
- Przy wjeździe na autostradę. - Róg 32. i Dogwood.
Mam go.
Nie!
Mogę się mylić, ale rozmawialiśmy o pojmaniu go żywcem.
Rusza się.
Tak jakby.
- Nie możecie tu parkować. - Bierzcie sprzęt.
- Co się stało? - Spadł z budynku.
W kasku?
Chodźcie.
Davis, zgłoś się.
Davis, jesteś tam?
Przekaż raport.
Bravo, tu Romeo.
Chyba wezwał posiłki.
Podłączyli się do wszystkich częstotliwości dla służb.
Szukajcie turystów, którzy będą zmniejszać straty
i zabiją Davisa, zanim coś powie.
Pójdę z nim. Ty pilnuj parteru.
Wszyscy kryją się za zamkniętymi drzwiami. Jasne?
Uważajcie. Mamy towarzystwo.
Czterech turystów.
Dwóch w windzie.
A reszta idzie w stronę wschodnich schodów ewakuacyjnych.
Przyjąłem, w pogotowiu.
- Jak się nazywasz? - Germany.
Naprawdę?
Tak.
Powiedz kolegom, żeby nie zgrywali bohaterów.
Potwierdzam. Lucas wciąż na trójce.
Właśnie straciliśmy kamery.
- Gdzie jest źródło zasilania? - W piwnicy.
Germany, posłuchaj mnie uważnie.
Odezwij się do mnie na tym kanale za 30 sekund, nie wcześniej.
Powtarzam, nie wcześniej.
Tu baza. Odezwij się. Odbiór.
Halo? Przyjąłeś? Odbiór.
Właśnie straciliśmy zasilanie.
Bravo, tu Delta.
Właśnie zgubiliśmy turystów.
Bravo, przyjąłem. Czekajcie.
Ten pacjent jedzie na salę operacyjną.
Przykro mi, Davis,
Jesteś teraz obciążeniem. Sam rozumiesz.
Kim ty jesteś?
John Doe. A ty kim?
- Nie możecie tego robić. - Czego?
- Gdzie jesteśmy? - Na łodzi.
- Statku. - Na jakiej łodzi?
- Statku. - Zamordowałeś senatora Wilkesa
i moją przyjaciółkę, Clarę Ward.
Nie zrobiłem tego.
To nieprawda.
Może nie ty, ale organizacja, dla której pracujesz.
Jesteśmy tylko żołnierzami.
Żołnierzami?
Więc zachowuj się jak żołnierz.
Operacja Fortunata.
- Co z nią? - Czyli o niej słyszałeś.
- Nie powiedziałem tego. - Powiedziałeś.
Powiedział, prawda?
Wiem, że pracujecie na zlecenie.
Najemnicy,
dodam, że zatrudnieni przez ONZ wbrew radzie rządu USA,
aby ochronić organizacje pozarządowe i pracowników społecznych
próbujących pomóc syryjskim uchodźcom.
Myślałem, że zarabiacie wystarczająco dużo na ludzkim nieszczęściu.
Ale twoi szefowie nie mogli się oprzeć ciągłemu napływowi
ludzi zdesperowanych i pozbawionych środków do życia.
O czym ty mówisz?
Handel ludźmi. Mówi o handlu ludźmi.
- Co? - Sprzedaż uchodźców,
głównie kobiet i dzieci na niewolników i do burdeli.
- To nie ma nic wspólnego z nami. - Ma z twoimi pracodawcami.
To odkryła Clara Ward z CIA, która stacjonowała w tym rejonie,
i powiedziała senatorowi Wilkesowi.
Żołnierze?
Żołnierze walczą za swój kraj.
Ty mówisz tylko o wypełnianiu rozkazów.
Za pieniądze.
Kto wydał rozkaz zabicia senatora Wilkesa i Clary Ward?
Nie możemy tego zrobić?
Powiem tylko tyle, że jesteśmy tu i właśnie to robimy.
Ostatni z was, który nie wyzna, kto wydał rozkaz
zamordowania mojej przyjaciółki,
nigdy już nie zobaczy lądu.
- Wracaj! - Powiemy!
Który był pierwszy?
Christino. Jak się masz?
Powinieneś teraz wyjść, bo za trzydzieści sekund
Kent dostanie ciężkiego zawału serca,
a jeśli pogotowie nie przyjedzie w rekordowym czasie, umrze.
Tak naprawdę, żebyś wiedział,
wypił truciznę razem z winem,
którą prywatna firma wojskowa i jego pracownicy wynaleźli
jako broń przeciwko jego wrogom na całym świecie
i przy pomocy której zabił senatora Wilkesa.
Clara Ward przekazuje pozdrowienia.
Proszę.
Chcę pełnych zeznań bez pomijania szczegółów.
Tak.
Dalej. Podajcie mu to.
Czyli FBI przypadną wszystkie zasługi?
Zapakowaliśmy im prezent.
Czasem to CIA albo JSOC przypadają zasługi.
Nigdy nie przyznają zasług nam, bo nie istniejemy.
Dziękuję za wszystko, co zrobiliście.
Wykonujemy swoją pracę.
To było trochę więcej.
- Szczerze mówiąc... - Boże, zaczyna się.
Nie wiecie, co powiem.
- Dobra. Śmiało. - Poproszę muzykę.
- Zamknijcie się. - Powiedz już.
Nie wiem, czy poradzilibyśmy sobie bez nowego.
Co tam. Za nowego.
Czekajcie chwilę.
Musicie o czymś wiedzieć.
Ciągle mam lekki problem po śmierci siostry.
Lekki? Serio?
Nie zauważyliśmy.
Wszyscy mamy swoje upiory.
Ale doceniam, że nam powiedziałeś.
Naprawdę.
Za to, co nas umacnia.
- Dzięki, że przyszłaś. - Nie ma sprawy.
Wszystko w porządku?
Jestem ci winien przeprosiny.
Za co?
Okłamałem cię wcześniej.
Naprawdę?
Ale wiedziałaś o tym.
Może.
Zasłużyłaś na coś lepszego.
Wszystko w porządku?
Muszę ci coś pokazać.
Co to...?
- Kto to jest? - Carlos Mejia.
Boss kartelu narkotykowego?
Mężczyzna, który zabił Cali.
Przeze mnie.
Co?
Gdzie on jest?
Czemu w ogóle to masz?
Bryan...
co ty masz zamiar zrobić?